beni öldürseler motora binmem canımı sokakta bulmadım.

sadece istanbul gibi duruyor ama iyiymiş..

scotty'yi haftada ortalama 3-4 defa kullanıyorum. gerçekten çok ucuz. ve çok fazla promosyon oluyor. sürücüler çok kibar.

@redeath şu an İstanbul ve İzmir'de kullanılabiliyormuş

Ya bu Scotty'yi hep okuyorum ama tanımadığım bir sürücünün artçısı olmak fikri rahatsız ediyor.

Ben bir soru sorayım, koruma olarak sadece kask mı var? (Düzenli kullanıcı sayılacak motosiklet artçısıyım, en kısa yolda bile kask, ceket, eldiven, yol uzunca ise ayrıca dizlik kullanıyorum. Pantolon ve motor botu da eklenecek hatta bunlara.) Kask bile doğru büyüklükte değilse sıkıntılı çünkü, ikna olamadım hiç.

@kobuzchu kiz sürücü bana kask ve içine giymem için bone verdi. istersen dizlik de var dedi ama istemedim. üşüyor musun diye sordu 2-3 kere. üşüsem bana mont verir miydi, yoksa öylesine mi sordu bilmiyorum.

verdiği kaskın üstünde gözlük ve ağızlık gibi bir şey vardı. motorcular buna ne diyor bilmiyorum. köprüde çok rüzgar olunca ağzım yüzüm yamuldu, onları taktım.

kask ebatını bilmiyorum. bana oldu gibi ama belki de büyüktür.

en çok motoru beğendim. kocaman bir motordu scooter değildi.

valla yüzde yüz güvenli diyemem. sürücü kim bilir kim yani. sapık olabilir, hızlı sürebilir, dikkatsiz olabilir, başkası gelip çarpabilir. ama bu riskler karşılığında aldığım hizmet mükemmeldi, bence değdi. hayatta böyle adrenelinler lazım :D scotty'nin arabalı versiyonu olan blabla car'ı da çok severim mesela ve çok kullanırım. başıma hiçbir şey gelmedi bu güne kadar.

Motora binmek çok riskli. Az geç giderim arabayla ya da toplu taşımayla giderim. Hiç sevmedim fikri.

Yükseltmedi:)

motora binmem +1

istanbulda 10+ yıldır motosiklet kullanan biri olarak ben ne kendim tanımadığım adamın motoruna binerim ne de sevdiğim insanı bindiririm.

gerçekten teklikenin ve risklerin hiç farkında değilsiniz.

Ben de inanılmaz tehlikeli buluyorum, tanımadığım birinin motoruna binme ihtimalim %0 isterse bedava olsun.

istanbulda motora binilmez.
hele başkasının motorunahiç binilmez.

ay ne de tatlı canınız varmış ya :D nerde o eski çılgın gençlik. pii.

bu arada bu sabah da kullandım, gene gayet keyifli bir yolculuktu.

istanbul kanatlarimin altinda ve adrenalin dolu hayatı ya... :)
benim yaşam kalitemi sadece düşürmekle kalmaz bu öneri, sona erdirebilir. dolayısıyla yo dostum yoo.

içinizde bir tane mi yobaz olmaz arkadaş.
herkes mi ölüm tehlikesi olarak değerlendirmiş.

bunu tercih eden erkekse sıkıntı, kadınsa yine sıkıntı.
öyle bir mevzuymuş ki kadın erkek ayrımı bile yapamadım.

kız arkadaşın buluşmaya gelicek, önünde başkasının motorundan inecek.
hayali bile kabul edilemez.

tek yobaz olarak geldim ve geldiğim dünyaya gidiyorum.
tik'in de canı cehenneme.

adamin hayat kalitesini arttirmaktan kasti bizi oldurmekmis :D

@evde liyakat kalmamis hehe ya ne güzel bunu duymak ^^

@güneyli çocuk senin fikrin de böyle olabilir yahu niye tik atmayayım. sen kız arkadaşını bindirmezsin madem, gerçi o zaman buna binmek için senden izin alacak bir kız arkadaşın olması gerekir tabi. diğer yandan ben boğaz köprüsünden geçerken motorcuyla video çekip erkek arkadaşıma gönderdim, oha süper dedi. hem yani ne olabilir ki. 3 senedir aynı yastığa baş koyduğum, el üstünde tuttuğum, her şeyden çok sevdiğim sevgilimi 3 dakikadır tanıdığım motorcuyla mı aldatıcam :D saçma.

@istanbul...
benden izin alacak, kendi ayakları üzerinde bile duramayan bir kız arkadaş değil,
bunu kendine yakıştıramayıp, tenezzül etmeyecek bir kız arkadaş olması gerekir.

benim kimseyi yargıladığım yok. adamların fotoğrafları internette. hepsi temiz yüzlü insanlar zaten belli oluyor. bir girişim bu. e sizin niyetiniz de ortada. erkek arkadaşınızın güveni de ortada. tüm taraflar halinden memnunsa bana ok yemek düşer yani.
i.pinimg.com

have fun.

bu soğukta nasıl yükseliyor yav o standart. montun içine gazete mi sokacağız?

@bruceandwayne ben de çok üşürüm diye düşünmüştüm ama üşümedim. bir de columbia marka eldiven, bacaklara koruyucu tozluk falan veriyorlar. bunlar baya tutuyor. özellikle tozluk hiç beklemediğim kadar iyi geldi.

Var var, migrosun var mesela. Hangilerinin var bilmiyorum ama internet sitelerine bakmak mümkün.

D&R'ın var, Mediamarkt'ın da var diye hatırlıyorum.

boyner' in de var.

gösteriş - albeni - bak kocişkom bana ne aldı - böyle gider...

çünkü pahalı ve herkes sahip olamıyor.

@hosein

Yani işte değerli madenler ve taşlarla nasıl gösteriş olabiliyor, mesela çok güzel bir modelde çok başarılı dikilmiş bir kıyafet daha kıymetli bence, çünkü kumaşın elde edilmesinden kıyafetin ortaya çıkarılmasına kadar her şeyiyle emek alın teri ve zevk. Çok daha kıymetli bence. Orda durup duran şeyi bilimsel amaçlarla kullansalar tamam kıymetli gelecek ama süs için gösteriş için kullanmak çok acaibime gidiyor.

değerli taşlar olmadan önce de mücevherler vardı
medeniyet müzelerinde görebilirsiniz taş bilezikleri veya demir küpeleri
o zamanın kültürü o şekildeymiş, kadınlar illa ki bi takı takıyormuş. statü sembolu de diyebilirsiniz. dolayısıyla değerli taşlar ve madenler bulunduktan sonra da bunlar kullanılmış.
neden bilmem. ben de sevmiyorum takı takmayı şu anda ama bence çok da acaip değil.

çünkü değerli taşları herkes elde edemiyor. bu yüzden değerliler. bu sadece mücevherlerde olan bir durum değil, az olan kıymetlidir ve az olana sahip olma yarışı vardır. anlayamayacak bir şey yok.

aslında aptalca. ama kadınlara sevgi gösterisi olarak başka bir canlının üreme organını aldığımız şu dünyada sorgulamaya değer bir detay gibi görünmüyor bana.

ne takacaklarını bana mı soracaklar?

çünkü;

sevdikleri için.

süs dışında, kadının bilinçaltı "değerli şeylere sahip olayım ve bu değerli şeyleri koruyayım, ilerde lazım olur" diyor da olabilir.

kadın erkeğe göre daha maddiyatçı ve tutumlu yapıda olmuştur her zaman. dolayısıyla bilinçaltında "ben bu altın küpeleri tutayım, dünyanın binbir türlü hali var, yarın öbür gün bir şey olursa satarım" demiş olabilir. bundan 50 yıl öncesini düşünelim. o zamanın kadınları zaten böyle düşünüyormuş. düğünde takılan altın bilezikler hem gösteriş, hem de yatırımmış onlar için.

ha madem yatırım, neden kola takıp geziyorlarmış bir kenarda saklasalarmış diyebilirsin. ama 50 yıl önce altınlarını çekmeceye koysalar evde çelik kapı yok, hırsız kolayca girer alır götürür, yakalanmayabilir. ama kola takıp gezdiklerinde hırsızın kadına zarar verip altınları alması gerekir, ve 50 yıl öncesinin hırsızı günümüz hırsızının aksine bundan korkar diye bir mantık yürütmüş olabilirler.

günümüzde zaten altınlar takıp gezme merakı pek kalmadı. 60+ teyzelerde görüyorum tombik kollarına altın bilezikler takıyorlar ama bizim jenerasyonda öyle bir şey yok ve olmayacak bence. bizde de tektaş furyası var, onun da hikayesi bu zaten: seyler.eksisozluk.com

umarım yakın zamanda böyle dış görünüşle gösteriş yapma merakı biter. hatta sanki eskiye oranla azalıyor gibi. sıfır makyajla çok güzel olan mankenler, güzelliğin kiloyla alakası olmadığını savunanlar, artık her markada bulunan salaş kreasyonlar falan. dur bakalım.

Çünkü az bulunan = değerli

Daha az geliri olan sınıflar cam, metal takılar kullanırken burjuvalar biraz daha az bulunan malzemeleri, üst sınıf zenginler ise elmaslar, zümrütler kullanıyorlardı çünkü sadece süs olsun diye değil, toplumsal konumunu da göstermeye yarıyor. (Tarih değiştikçe toplumsal sınıfların adı değişir, burjuva eklenir, köle çıkar falan ama gelir dağılımına göre her çağa uyarlayabiliriz.) Şimdi teknoloji gelişti, süper zenginler dünyanın bir köşesinde köle gibi çalışanların çıkardığı elmasları boynuna takıp gezerken orta gelirliler de gidip sentetik taş (swarovski vs) alıp kendimizi avutabiliyoruz.

Makyaj ile ne kadar güzel oluyorsa değerli takı ile de o kadar sahte süslü oluyor. En önce kendilerinin inandığı tamamen içi boş bi illüzyon. Her çağın her toplumun ayrı bi güzellik algısı var. Takı her zaman güç, statü vb şeyleri belirtmek için kullanılmış. İnci, yırtıcı hayvan dişi veya kemiği vb. Değerini yine topluluk belirliyor. Pırlanta benim için değersiz ve çirkin bi taşken, rüyalarını süslediği insanlar var.

Çünkü: almaya muktedir! olduğunu göstermek

HAyvaaannn gibi logolu kıyafet de bu anlamda mücevher statüsündedir.

Bu işlerden anlıyorsanız kendiniz, anlamıyorsanız bir elektrikçi/tamirci ile apartmandaki telefon kutusundan eve bağlantı çekeceksiniz. Evdeki hatta da modemi bağlayacaksınız.

Eve bağlantınız yoksa onu yapın. Sonra online hizmetlerden söyleyin işte offline gözüküyor falan diye derdinizi anlatın. Sonra Türk Telekom santral veya saha dolabı neyse işte oradan bir şeyler yapıyor ve internet geliyor.

ediyorum tabii ki. bir ürününü bile alırsam beni siksinler.

boykot konusunda odun vermem. cunku elimden gelen sadece bu.

ediyorum.

protesto degil de unutmak gibi oldu bende. urunleri karsilastirirken pinarin fiyatina bakmiyorum bile. 1/4 fiyatina bile olsa almayacagim nasilsa.

Ilk gunden beri ediyorum pinar kullanan yerlere bile gitmemeye calisiyorum ama gecen kangal sucugunu neredeyse yari fiyatina satiyordu market indirimde aldim bi tane.

kesinlikle almıyorum. watsons'a da gitmiyorum.

Pide +1, tam olarak aynı şekilde düşünüyorum.

Hala ediyorum. Geçenlerde dalgınlık ile süzme peynirini almisim; kasaya doğru giderken fark ettim. Hemen gidip değiştirdim. Bir daha evimize tek bir ürününü sokmam.

Ediyorum, artık marka olarak beynimden silindi zaten

Ediyorum. Haddini öğrendiğinden emin oluncaya kadar devam.

Ediyorum.
Özellikle ediyorum hem de. Ödün vermek yok.

ediyorum ürünlerini almıyorum.

Ediyorum ve asla almıyorum. Alternatifi yoksa o ürünü de almıyorum.

Yesss

Hiç etmedim, hâlâ etmiyorum. Ama Pınar da almıyorum çünkü dibimde Şok var onun günlük sütünü (Mis) içiyorum. O da gerçi 1 ay bozulmuyor nasıl günlük sütse.

Ürünlerini almamaya çalışıyorum ama 2-3 kez aldıktan sonra fark ettiğim ya da o anda daha iyisini bulamadığım için aldığım oldu açıkçası.

ediyorum. sürekli alışveriş yaptığım yerlerde neden hala bunun mallarını getiriyosunuz diye laf söylüyorum.

bi de geçen karabiber alıyodum. baktım bağdat baharat var. lan dedim bunu da boykot ediyoduk. almadım.

turkcell'i kapatmadım ama. diğer tarifelerde sıkıntı yaşarım. yapacak bişi yok.

yıllardır yörsan'ı, sütaş'ı bile protesto ediyorum. haliyle pınar'ı da. bu gidişle süt ürünü tüketemeyeceğim.

hayır etmiyorum yerli üretim her daim desteklenmelidir. boykot bence ırkçı emperyal güçlere karşı olmalıdır.

Ediyorum. Zevkle.

Yörsan ve pınar'a olan nefretim hep taze. Yalnızca Sütaş'a karşı zaafım var.

bu arada eğer marketinizde varsa teksüt tavsiye ederim. gerçekten iyi firma.

adam erzincandan kuruyemiş gönderiyor, antepten baklava gönderiyor. bu tarz markaların ürünlerini tüketmenin gerçekten bir anlamı yok. erzurumdan peynir söylüyorum, şımarasım varsa karstan eski kaşar. hem kendi adamım kazanıyor, hem doğal ürün tüketiyorum. çocuğuma her gün yoğurt mayalatıyorum anneme.

gerek yok. çok acil durumda kalırsam kaşarı falan alıyorum. o da torku mümkünse. k

ediyorum.

eskiden bir numaralı markamdı özellikle süt ve aç bitir salamlarını kullanırdım şimdi almıyorum. trakyada süzülmüş kardeşler, alkanlar, aldoğru gibi yerel markalar var onları kullanıyorum. geri kalanlarda ise sek tercih ediyorum

Evet.

Aç bitir salamını özlüyorum ama inatla almıyorum. Süt ürünleri zaten Sek varken Pınar almıyordum, bakmıyorum bile.

ediyorum. tohumuna para mı saydım sanki...

kesinlikle devam.

bir yada iki kez zorda kaldığım için yoğurt fln aldım, o kadar.

Hala ediyorum. Akıllara kazındı artık Pınar.

Onu, yeşilli bankayı ve Maraşlı dondurmacıyı boykot ediyorum.

Bir uzmana danışabilirsiniz psikolojik destek için. Bu hali ile ne dense boş gibi. Yani çok üzülüyor ama belli etmiyor da olabilir, umurunda olmayadabilir hatta sevinebilirde. Bilemeyiz. Ya da karşınıza alıp konuşmayı deneyin açıkça.

Küçük de yeterince büyümüş olayı kabullenmek için bence. Geçmiş olsun.

Siz buradaki hepimizden daha tecrübeli daha bilgilisiniz, eminim her şeyi düşünmüşsünüzdür. Umarım tüm aileniz daha mutlu olur bundan sonra <3
20 yaş küçük değil, o da artık yetişkin biri ve eminim o da sizi (tabii eşinizi de) ve gerekçelerinizi anlıyordur.

Hergün huzursuz bir ailede olmaktansa; ayrı ayrı ama mutlu anne&baba ile olmak her zaman daha iyidir. O nedenle her iki tarafta da büyük bir problem de olmadığına göre, çocukların yaşı da algılayabilmek için oldukça müsait zaten. Hiç sorun olmayacaktır diye düşünüyorum.

Herkes için en hayırlısı olsun.

tam anlamıyla eşşek kadar olmuş onlar, bence rahatlıkla atlatırlar bu durumu.

Benim annemler de ben (ailenin en küçüğü) 25-26 yaşlarındayken boşandı. Açıkçası hiç sorun etmedik, zira mutsuzlardı. Annem, o mutsuz, hasta, hep sinirli kadın, kurslara katıldı, dışarıdan okulu bitirdi, hazır hissedince sevgili yaptı, seyahatlere gitti. İlişkimiz çok iyileşti, gerçek karakterini görmeye başladık adeta.

Sizin için de böyle olur umarım. Tabii onlar sizin yakınınız, derdinizi vs çekecekler ama klasik iki tarafın da birbirini kötülemediği, “aşkımız biter arkadaşlığımız bitmez” tarzı bir yaklaşım kızlarınızın da kafalarında ilişki kavramını oturtmasında etkili oluyor. Tabii, kendinizi ezdirmediğinizden eminseniz. Benim babam rahmetli sonradan evlenmesine rağmen, arada annemi ziyarete gelir, “anne sultan, hatun” vs diye seslenir karşılıklı çay kahve içer dertleşirlerdi.

Huzurlu olursunuz umarım. İyi şanslar!

onların bir çok boşanmış aile çocuğu arkadaşları vardır.problem olacağını sanmıyorum çok duygusal düşünmeyin derim .
2 çocuklu boşanmış biri olarak üzerinizden büyük bir yük kalkacağını düşünüyorum .

tahmini 55 yaş civarı olacağınızdan boşanınca ne olacak süper bir hayatınız mı olacak,ne gerek var salla gitsin diyesim var.

20 yaşında olan nerede kalıyor, yaşıyor? okuyorsa okuldan sonra (ya da şimdisi için de tatillerde, okul olmadığı dönemlerde) hemen iş güç bulamazsa da hem şimdi hem sonrası için sizle doğrudan alakası olmamakla birlikte arada kalmış hissedebilir, nerde kalıcam nasıl olucak; ya da ne bileyim mezuniyet sonrası iş arama süreci daha gerici olabilir. ya da ilişkisi olan birini sırf kendime has bir düzenim olsa daha iyi olur diye düşünerekten gereksiz aceleye getirebilir. o da sizden ziyade kendisine bağlı, hani içine kapanık değilse ya da gurur meselesi haline getirmezse oturulup konuşulmucak şey değil zaten, arada yoklarsınız ağzını bu tip şeylerle ilgili. bir de tabi boşandıktan sonra nasıl bir düzeniniz olacağı ile de ilgili bir mikdar bunların olması.

Aile kurumuna olan inançları azalacak. Orası kesin. Son yemeğinizde mutluluk tablosu çizmek yerine televizyonu ve telefonları kapatıp, bir masaya oturarak boşanmanızın nedenlerini eşinizle birlikte ayrı ayrı açıklayın. Çocuklarınızın her birine söz hakkı verin. Akıllarındaki soruları sorsunlar. Siz de dürüstlükle cevap verin. Bu işi en kolay böyle atlatırlar. Yaşlarının büyük olması duygusal olarak güçlü oldukları anlamına gelmez.

Ay allah aşkınıza, “boşanınca ne olacak” diyen insanları dinlemeyin. Ben kendim de boşandım, anlatabilirim ne olacak.

Hayatını ve bireyselliğini önemsemeyen, kendine saygı duymayan insan lafı gibi geliyor “boşanınca ne olacak”. Evlenince ne oluyor ona bakarsanız? Şu duyuruda saçma saçma cevaplar gördüm, böylesine ilk kez denk geldim herhalde.

Boşanınca bir insanın duygusal yükünü artık taşımayacaksınız. Pasif agresiflikten kurtulma ihtimaliniz artacak. Kendinizi öfkeniz ve mutsuzluğunuz için suçlu hissetmekten vazgeçeceksiniz. Canınızın istediğini istediğiniz şekilde yaparak özsaygı, self-care ve bir nevi terapi ihtiyacınızı gidereceksiniz. Kendinize “ben de mutlu olmayı hakediyorum, benim fikirlerimin ve seçimlerimin bir manası var” diyeceksiniz. Hazır hissettiğinizde yine aşk dolu, şefkat veya tutku dolu, ne arıyorsanız o dolu bir ilişki yaşama şansı bulacaksınız. Yaşınız kaçsa kaç, benden büyüksünüzdür ama benim sizden daha uzun yaşayacağımın bir garantisi var mı?

Tavsiye verirken azıcık mantık yürütün lütfen.

ben 20 yaşında bir ergenken annem babam boşansaydı bu kesinlikle umurumda olmazdı ne yalan söyleyeyim. şimdi boşansalar (27 yaşındayım) aman annemin yanında olayım, ay babam naptı acaba falan diye daha çok umursarım, arar sorarım. 20 yaşındaki kızınız muhtemelen arkadaşlarına “bizimkiler de boşanıyo yaa” falan diyecektir.

ha içten içe de üzülür belki ama artık o da kendi içindeki güçle atlatması gereken bir durum. şimdiye kadar güçlü ve hayattaki zorluklara karşı direnebilen kadınlar yetiştirdiyseniz hepsi bunu çok kolay atlatacaktır. eminim ki sizin kızlarınız da öyledir :)

madem kızlar kazık kadar olmuş, artık onları salın, kendinize bakın. asıl bu boşanma sonucu hayatı değişecek olan sizsiniz.

Cevaplar için çok çok teşekkür ederim. İçim daha bi rahatladı şimdi.

Boşanmayın diyen arkadaşlar, bu karar yeni bi karar değil. Epeeey eski bi tarihi var. Ufak büyüsün diye bekledim. Ufağın üniversite yarılandı gibi uzamazsa tabii.

Ben mental, ruhsal her yönden şimdi iyiyim. 36 yıllık evliliği bitirmek elbette çok kolay değil. Geçmişle ilgili olumlu, olumsuz şeyleri değerlendirdim, bazı şeyleri sindirip, hesaplaşmalarımı yapıp ondan sonra uygulamaya geçtim. Kolay olmadı tabii. Neyse ki nihayet oldu, bi ara başaramayacak gibiydim. Keşkelerle hesaplaşmak çok zormuş. Affetmek çok daha zormuş. Ne çok şey biriktirmişim içimde. Ne gerek vardı dedğim zamanlar çok oldu kendime kızdım, çocuklar için daha mı kötü oldu daha mı iyi oldu çok sorguladım...
Böyle işte.
Kısaca bu kararın geri dönüşü yok. Kalırsam kendimden vazgeçmiş olurum, çocuklarıma yanlış örnek olurum.

disendium, son yemeğimizde mutluluk tablosu çizmek değil olay. Boşandıktan sonra da belki benzer koşullarda toplanırız. Kavgalı küs ayrılmıyoruz. Böylesi daha iyi olacağı için ayrılıyoruz. Konuşmaları elbette yapacağız, bir bölüm konuştuk da zaten. İlk konuşma beni biraz zorladı, sonrası daha kolay olur sanıyorum.

üğpoıuy, canımsın, üzülme sen, ben şimdi gerçekten yaşamaya başlayacağımı hissediyorum. sopiro'nun annesi gibi kendime geleceğimi biliyorum. bu iyi bi karar benim için.
işte o içten içten meselesi düşündürüyor beni esas. umarım çocuklara da iyi karar olduğunu yansıtabiliriz.

tekrar teşekkürler herkese.

sopiro, 57 yaşındayım ben. yazdığın herşey o kadar anlamlı ki benim için..
kendim olmak evet ama şu var ki ben yapı olarak bir anneyim. kendim olmak annelikle bir gibi bişi benim için. kararı uygulamak o nedenle bu kadar uzun zamanımı aldı çünkü annelik, sorumluluk ağır bastı. belki de hata yapmışımdır bilmiyorum. neyse ne, ben hesapları kapattım artık.
şimdi bundan sonrası var.
çok çok teşekkürler :)

boşanınca ne olacak nasıl saçma bi yaklaşım...

26 yaşındayım. aralarında sevgi veya paylaşım namına pek bişey kalmamış olsa da ailem boşansa üzülürdüm. ama siz sanıyorum benim annemden ve babamdan farklı bi profildesiniz. yani hayatınıza devam edecek donanımda birisiniz. hani eşten nafaka bekleyip kendini eve kapatacak birine benzemiyosunuz. bu açıdan bakınca sizin için doğru bi karar olduğunu onlar da görüyodur. hiç üzülmüyolardır diyemem. muhtemelen üzülüyolardır bence ama bu üzülme derde düşmek anlamında değil de hafif bi burukluk şeklindedir.

ayrıca sizi buralarda verdiğiniz cevaplarla görüyodum. mantıklı ve işe yarar. üzüldüm ne yalan söyleyeyim. boşanmak dünyanın sonu ya da bi başarısızlık göstergesi değildir. sadece mutlaka sizin için zor olmuştur, ona üzüldüm.

yeni hayatınızda başarılar ve mutluluklar.

çocuklar; sizlerin, kendi yanlarında olacaklarını biliyorlarsa hiç bir sıkıntı yok. Çünkü herkes büyümüş. Herkes işini ele alabilir. Aklıma gelen ilk başta; bazı zamanlarda ikiye bölünmek olacak. Bir de ilerleyen tarihlerde çocuklarınızın evlilik durumlarında bir araya gelmek durumunda kalacaksınız. Kavgalı ayrılmadınız belki ama bazı çok konuşan akrabalar canınızı sıkabilir.
Boşanan aileler için benim gördüğüm kadarıyla aileler çocuğu şımartabiliyor. Çocuk büyük ama hiç bir şey olmaz fakat bir arkadaşım özel üniversitede okumuş. Anne baba ayrı. Hatta baba evlenmiş ama arada boşandığı eşinin evine de uğruyor. Çocuk anne baba arasında parayı buluyor. Kimde rahat ederse çapayı oraya atıyor. Eğlence, sefahat de cabası. Aklıma gelenler bunlar. Eğer çocuklardan birinin eğitim durumu varsa ayrıntılı olarak konuşun derim.

Önünde masa olan orta koltukların altında var, diğerlerinde yok.

masalılarda var.

business al. her koltukta var.

Business classta her koltukta var.
Economyde sadece masanın etrafındaki koltuklarda.

Don kisot 950 sayfa falan orijinali. Okudugum yayinevini buliyim yazicam yeniden.

İyi yayınevlerini (Can, İş Bankası, YKY gibi) seçin böyle klasikleri okurken. "Tam metinden çeviri" gibi de bir ibare yazar genellikle.

Yayınevine güven.Can,yky,iş bankası,iletişim,metis ise gözü kapalı al.

Klasikler olunca birinci tercihin İş Bankası, ikinci tercihin İletişim, Üçüncüsü Can yayınları olsun. Yani İş bankasından yoksa İletişim, iletişimde de yoksa Can. Yky da iyidir ama protokol sırası bence bu olmalı hem Can yayınları hem İş Bankası yayınlarından aynı kitap mesela Suç ve Ceza varsa kesinlikle ama kesinlikle İş bankası tercih edilmelidir.

saman kagit 10 gr daha hafif olabilir..

Saman kâğıtta baskı mürekkebi dağılabilir, deneyip görmek lazım. Ortalama bir kitap 70 gr 1. hamur kâğıda basılıyor. 1. hamur 55 gr kâğıt var sanırım en hafif. Saman kâğıt da 54 ya da 60 gr oluyormuş.

54 gr saman yerine 55 gr 1. hamur kâğıda çıktı alabilirsiniz. Okuma zorluğu yaratmayacaksa a4 kâğıdın bir yüzeyine yan yana iki sayfa olacak şekilde çıktı alırsanız yaprak sayısını yarıya düşürürsünüz, ince kâğıtta arkası gözükmüyorsa çift taraflı baskı alıp yaprak sayısını bir kez daha yarıya düşürürsünüz.

Büyükçe bir ozalitçiye gitseniz hallederler bence, kâğıtları da görüp deneyebilirsiniz orada.

Kırmızı tuborg

10 tl’lik sahte banknot

Sinema bileti

Ben komiklikler minnoşluklar yapmak için kalp şeklinde krep/omlet tavası aldım 10 lira limitli hediye olarak.
D&R, Miniso, Rossmann'a bakabilirsiniz.

10 tane kazı kazan

kupa

Mum

Bim'den birkaç ürün alıp sepet hazirlayin

Competitive maaş önermek için soruyor kurumsal yerler, bunu soruyorlarsa mevcut maaşınızın üzerinde bir teklifle gelirler zaten.

ben brütü net olarak söyledim. kimse de bir şey demedi. ama şuna eminim ben ne kadar yüksek söylersem onlar o kadar düşürmeye çalıştı. takma kafaya. rahat ol. her yerde sorarlar onu.

hemen her işte ortalama maaşlar bellidir zaten. amaç sizin bu aralıkta hangi dilimden faydalandığınızı görmektir. bir de burada yapılacak en büyük hata yalan söylemektir. sonuçta sizin görüştüğünüz firmanın ik direktörü çalıştığınız firmanın ik direktörüyle kanka olabilir. en kötü ihtimal arayıp sorar karşı taraf da söyler zaten.

bana da soruldu tüm görüşmelerimde, ben de dürüstçe cevap verdim. size de önerim budur.

Durust ol diyenlere katılmıyorum. Elbette ki şişirilir. İk’cı kanka işleri falan... Kurumsal yerlerin yapacağı hareketler değil bunlar.
Piyasa aralığı dahilinde şişirilir.

soruldugunda brut + %10 ile cevap veririm minimum, durustluk her zaman ise yaramiyor malesef. soylememek itici bir tavir bence, sorulursa soylerim.

MonoKL felsefe basıyor. Herhangi bir yayınevine çeviri önerisi yapmak mantıklı değil ama çevirmen olarak şansınızı deneyin tabii.

@kobuzchu kiz

Şimdi şey var, Türkiye'de dediğim felsefe geleneğine ilgi gösteren fakat eserler çevrilmediği için okuyamayan, okumuşların anlatımlarıyla yetinmeye çalışan bir kitle var. Biri bizden kitap önerisi isteyince bocalıyoruz eğer İngilizce bilmiyorlarsa, bunun yayınevleri için de bir fırsat olduğunu düşünüyorum. ki bu kitaplar kıyıda köşede kalmış kitaplar da değil, gayet bilinen ve birçoğu referans/kaynak kitap. O yüzden bir tüketici olarak böyle bir talepte bulunmak çok da absürd gibi gelmedi bana.

çevirmenliği bilemiyorum ama çevrilecek kitapla birsürü yayınevine gittim ben. hatta somut olmak adına çeviriyi yapıp öyle gitmiştim, olmadı en kötü arkadaşlara gönderirim okurlar diye de düşünerekten; alexander brener - the art of destruction kitabın ismi. birinde yüzyüze görüşebilecek muhatap bulabildim, mail ya da feysbuk hesabından yazılanlara zaten cevap veren olmadı. telefonla aradığımda da o yayınevinin bu şekilde iş yapmadığı minvalinde şeyler söylüyolar. velhasılıkelam bu işlerin içine çevirisiyle girdiğim kitabın felsefe kategorisine sokulup sokulmadığından emin değilim, türkiye için. belki sanat felsefesi denebilir. gerekçeli bir hayır cevabı da alamadığım için niye ilgilenilmediğine dair kendi tahminlerim dışında edindiğim bir veri olmadı; ama kitap da ikinci baskısı türkiyede çıksa mucize olur diye düşünüyorum ben, bir ihtimal kim la bu herif diye düşündürdüğü için de olabilir. ya da rusça aslından değil de ingilizcesinden çevirdiğim için olabilir. tabi bunları attığım çeviri örneği içeren mailleri okuduklarını varsayarak söylüyorum.

çeviri örnekleri ile (diyelim çevirmeyi düşündüğün kitabın ilk 10 sayfası, giriş kısmı, önsözü...) üzerinde konuşabileceğin malzeme olur elinde.

@dafaisss

ben çevrilecek kitapları alacak epey insan bulurum, satılmayacağını düşünsem hiç bulaşmam, o konuda da sıkıntı yok ama yayınevlerinin benim gibi amatörleri çok ciddiye almayacağını düşündüğüm için umutsuzum. emaillere cevap verseler yine iyi. ben birkaç kitabın ilk kısımlarını çevireyim biraz, umarım ilgilenen çıkar. hangi yayınevlerini denemeliyim peki?

Kıta avrupası görece daha çok çevriliyor (yine de o kadar temel eser eksiği var ki). Bunun sebebi atölye, dergi ve oradan da küçük yayınevi projeleri daha yaygın (mesela yukarıda zikredilen monokl bunlardan biri, ama küçük yayınevi ve bir yayın stratejisi var analitik felsefe basacaklarını sanmam). Yani adım adım, kolektif çabayla oluyor gördüğüm örnekler kadarıyla. Pek yakın olmadığım için analitik camiada böyle bir çaba var mı bilmiyorum. O sebeple doğrudan yayınevi adı veremem ama bir iki şey önerebilirim (asıl önerim kolektif bir atölye kurulmasını sağlaman olur ama eğer ona üşenirsen diye diğerlerine geçeyim).

İlk olarak önemli gördüğün isimlerin makalelerini hangi dergilerde çevirdiklerini kontrol et. Hem çeviren kişiyle hem de dergiyle projelerin için iletişime geç. O da olmazsa, türkiye'de analitik felsefe eğitimi hiç de az değil. Üniversitelerde bu alanda ders veren hocalarla iletişime geç. O da olmazsa makale çevirerek işe başla, 1-2 felsefe alanında dergiyle konuş, onlara makale çevir. Belki oradan ulaşan olur.

Yayın ve çeviri işi oldukça referansla dönen bir sistem. Bu sebeple bir yerden dalı tutmak için literatürü karıştırıp birileriyle iletişime geçmek gerekiyor.

Ama lütfen metni asıl olarak hangi dilde yazıldıysa o dilden çevir. Genelde iyi yayınevleri buna dikkat eder ama eğer olur da atlanırsa diye bunu da not düşeyim istedim.

Bunu geçenlerde benzer bir şey isteyen bir arkadaşa da anlattım. Bir yayınevi siz "ben bu kitabı çevirdim, bassanıza," diye giderseniz sizi sallamaz ve bunun birden fazla nedeni var. Birincisi, eğer telifi düşmüş bir eser değilse o kitabın yayın hakkını satın almaları gerekir ki doların da yükselmesiyle epey para ödeniyor bu yayın haklarına. Sonra çeviri ücreti var, kapak tasarımı, kâğıdı, matbaası var. Basacağı kitabın kâr etmesini geçelim, kendi maliyetini çıkaracak kadar satması gerekir en azından. Sizin "satın alacak epey insan bulurum" demenizin yayınevinde bir karşılığı/anlamı yok.

Öte yandan, ben tanımadığım çevirmenlerle çalışacaksam referans görmek istiyorum, deneme metni gönderiyorum ve benim verdiğim kitabı çevirmesini bekliyorum. Başta bahsettiğim gibi, çevirmen bir kitap önerebilir ama yayınevi o kitabı almak istemez. Ya da başka bir ihtimal, basılmasa bile o kitabın yayın hakkı satın alınmış olabilir; hatta yazar ya da yabancı yayıncı kitabı satmaya yanaşmayabilir (oluyor böyle şeyler). Yani, sizin gittiğiniz yayınevlerinin hem kitapla ilgilenmeleri, yayın programlarına uygun bulmaları, hem de yukarıda saydığım her koşulla uğraşmaları gerekir. Bütün bu nedenlerle, yayınevlerine böyle bir öneriyle giderseniz olumlu cevap almayı pek beklemeyin.

Edit: Ha bir de, kitabı çevirip arkadaşlarınıza göndermeye, internette dağıtmaya kalkışmayın. Yazarın/orijinal yayımcının Türkiye'de temsilcisi bir ajans varsa önce onlarla, sonra esas yayımcıyla yasal mecrada karşılaşabilirsiniz telif ihlalinden.

Fiber ve Kablo yoksa diğerleri aynısının laciverti.
Türk.net çok övülüyor ama biz başvurup iki ay sonunda hâlâ eve sinyal gelmemesi ve hiçbir şey yapmadan "sorununuz çözülmüştür" diye arıza kaydını kapatmaları ve kullanamadığımız hatta bir de fatura göndermeleriyle yeter lan deyip iptal ettik.

Kablo altyapısı sokaktan geçiyorsa ama apartmana gelmiyorsa başvuruyorsunuz bir haftada projelendirip, tertemiz hat çekip, kırdıkları döktükleri yerleri düzeltip, temizleyip bağlantı yapıyorlar. (Apartmanın onayı gerekiyor tabii.) İmkân varsa bunu öneririm ben.

her semti gectim her apartmana gore bile degisen bir durum. fiber olmadigi icin yok santrale uzaklik, yok ankastre bok pusur bir suru sey var.

en temizi apartmandaki kullananlardan yardim rica etmek. hizi falan test edersiniz, cok kopuyor mu diye sorarsiniz falan.

Fiber ve kablo yoksa bütün firmalar telekomun altyapısını kullanıyor, adsl ya da vdsl olacak bağlantınız.

Superonline taahhütüm bittiği için turknete geçiş yaptım, taahhüt yok, AKN yok, 35 mbite kadar hız verecekler (hattın ne kadarını desteklerse) 59 TL.

1000 dk da sabit hat veriyorlar her yöne geçerli gsm dahil.

Taahhüt olmaması denemek için iyi bir fırsat, sitesini kurcala hemen arıyorlar. Adresini ver verebilecekleri hızı öğren (ki bu hız bütün adsl - vdsl sağlayıcılarda aynı olur)

hiç üzülmüyorum ya ne yalan söyliyim, aşırı önemli bişiy değil. ama olsa sevinirdim çünkü sonu güzel bi yemekle biten anlamsız şaklabanlıkları çok severim.

Üzülmüyorum ama imreniyorum. O sıcak ortamın ki, hele bir de dışarıda lapa lapa kar yağıyorsa, güzel şarkılar eşliğinde zevkini çıkarmak istiyorum ben de.

üzülmüyorum ama avrupa'da kasım sonundan aralık sonuna kadar süren şenlik havasına imreniyorum. daha geçen arkadaşla bunun konuşmasını yaptık. adamlar eğlenmeyi biliyor. biz bayramlarımızı bile neşeli bir ortamda geçiremiyoruz. hep stres karmaşa. Weihnachtsmarkt kültürü bence muhteşem bir şey.

Hayır

eh ramazan ya da kurbanda atlayıp tatile giden zihniyet x-mas'ta da biryerlere tatile giderdi diye düşünüyorum.

imrenmek yerine elindekileri değerlendirebilirsin.

not olarak da ateistim ancak bayramlar aileyle/sevdiklerinle değerlendirilmeli diye düşünüyorum.

Keske bizde de olsa :)

Üçaylar var bizde. Daha uzun :)

Şaka la şaka... gülmenin mutlu olmanın uğursuzluk getirdiğine, günah olduğuna inanan toplumdan ne bekliyon.

yooo

Valla benim çok daha büyük ve önemli dertlerim var şimdi kırmızı don dert edemicem.

Yoo üzülmüyorum. Yılbaşı, bayram vs de sevmiyorum zaten. Grinch gibi, moodkiller gibi takılırdım christmas olsa.

1 hafta 10 gün tatil yapamadığımıza üzülüyorum

Bizim kültürümüzde eğlenme yok. Dini kökeni ne olursa olsun adamlar her bayramı insanı hale getirip günümüz dünyasına adapte etmiş. Misal kurban bayramı hala bin yıl önceki gibi kutlanıyor, deforme edip herkesin inek kılığına girdiği Halloween tadında bir şey olması lazımdı. Biz hala köylü gibi sokakta inek devirmeye falan çalışıyoruz.

Evet üzülüyorum.

Türkiye’deki yabancılarla bir kere tam olarak yaşadım christmas’ı ve ondan sonra hep diyorum keşke bizde de olsa diye.

ortadoğu coğrafyası oldukça neşesiz bir bölge. Bunun sebepleri de yok değil, savaş burada hiç bitmedi. Geçim sıkıntısı (toplumun büyük kesiminde) hiç bitmedi. bunun yanında eğlenmek ekonomik olduğu kadar biraz da kültür işi. İnsan parasız eğlenemez demiyorum ama; insanın neşesini, eğlenme isteğini baltalayan sıkıntıları varken, eğlenmek zor oluyor.

x-mas istemez miydim? çok isterdim.

ben üzülüyorum. normalde kronolojik olayları sevmem ama etkinlik olarak hoşuma gidiyor. keşke bizde de olsa.

İsveç'in %80'i agnostik ateist falan. Kısaca adamların zerre alakası yok hristiyanlıkla. Ama burda noel neredeyse bir ay boyunca kutlanıyor çünkü o kara kış başka türlü geçmiyor. E ben de kutluyorum, çam ağacı aldım süsledim. Christmas birası, christmas kolası, Christmas keki şarabı vs götürüyorum evde. Olayın dini hiçbir boyutu yok, kültür olarak gelenek olarak bakılıyor ve Christmas şarkıları, filmleri falan gayet güzel.

Bizim bayramlarla karşılaştırmak istemiyorum çünkü bizim insanımız bilmiyor eğlenmeyi, iyi vakit geçirmeyi malesef.

İçerik ve eğlence olarak cadılar bayramı ya da meksikalıların ölüler günü daha eğlenceli görünüyor, bunlara benzer karadenizde rumlardan kalma kalandar geceleri/kutlamaları var bu da içerik olarak zayıf kalıyor.

Yani isterdim böyle eğlenceli şeyler olsun

olayı biz eğlenmeyi bilmiyoruz noktasında ele alırsak bizim eğlenmekten önce farklı ihtiyaçlarımız olduğu için böyle görünüyor. toplum olarak refah seviyesine ulaşamadığımız için bizim bayramlarımız karın doyurmak odaklı geçiyor, geçim derdim olan insanın kafasına kukuleta taktırıp o pırt pırtlardan üfletmek çok zor. kurban kesip et yiyor, baklava yapıp tatlı yiyoruz. aşure de böyle, kandil simidi de böyle. aç insanların eğlenmekten başka dertleri oluyor yani.

soruya cevap vermek gerekirse;
@kobuzchu kiz +1

Olaydı iyiydi tabii, tüm dünya ile aynı anda tatlı bir telaşa girerdik falan, ama yok diye de üzülmüyorum pek. Zaten artık resmi olmasa da Christmas tadında geçiyor Aralık ayı.

ben üzülmüyorum. bizde kavurmamızı yapıp sıcak pilavın yanında mutlu huzurlu ailemizle oturabiliriz. yani ne yönden baktığına bağlı. sırf yurtdışında yapılıyor diye özenilen şeyler bence christmas ruhu falan hikaye. anamın koynunda baklava yemek şahane !!!

böyle böyle bizim bayramlarımızı küçümsediğimiz önemsiz bulduğumuz için içi boşaldı resmen kimsenin kimseyi aramadığı herkesin tatile gittiği değişik bişeye dönüşmeye başladı.

Kutluyor olsak bile ulkede kriskis spirit kalmamis olurdu ama guzel bi krismis spiritle tabii isterdim. Sirf adet gelenek olarak tabii dini boyutu sebebiyle deyil

Evde tek başına izlediğimiz için imreniyoruz evet. Christmas o film çünkü. Karlı yemekli aileli falan.

@hosein +1 Aklıma bile gelmez.

Sokaktaki korolar Silent Night'i söylerlerdi evde eggnog içip ördek tüketirdik

İmrenmek yerine elindekileri değerlendirebilirsin+1

Valla çalıştığım şirket yurtdışı kökenli, zaten tatilimsi oluyor o dönemler. Kış zamanını evdeysek tchibo görünümünde geçirmeyi seviyorum. Chistmas ile ilgisi yok. Şeker ve Kurban bayramında da normalde kek pişmeyen evde kekler, kurabiyeler ev gezmeleri oluyor. Yaz zamanı biraz daha zor oluyordu, mevsim normalleştikçe kutlamalar güzelleşiyor.

Üzülmüyorum.
Bu tarz günlerden genel olarak hoşlanmam.
Belli başlı şeyler var o özel zamanlara ait onları severim.

Mesela Ramazan'ın en sevdiğim yanı pidedir. Ramazan pidesine bayılırım.
Kandillerdi kutlamam ama kandil simidini çok severim.
Mevlüt menüsüne aşığım mesela yeri gelmişken onu da söyleyeyim (tavuk pilav + ayran+ baklava).
Chritsmas umurumda bile değil ama ağaç süslemek en büyük hobilerimden biri.

Neyse çok uzattım kobuzchu kiz +1 diyorum kısaca.

ya sen bayramlıklarını giyip evde kös kös oturmadın mı? aynısı işte.

festivus for rest of us

Noel yok diye üzülmüyorum fakat bir Noel çarşısının dahi kurulamıyor olmasına üzülüyorum. Yabancı bir arkadaş sormuştu (agnostikti) İstanbul'da Hristiyan eşraf nereye kuruyor Noel çarşısını gideyim bir gezeyim diye, cevap verememiştim. O zamana kadar da düşünmemiştim. Yani bu şehir Ayasofya'ya, en meşhur kiliselerden birine (yapılış amacı ile) ev sahipliği yapıyor ve 20. yüzyıla kadar Hristiyan nüfusu hep daha fazla olmuş bir şehir nihayetinde. Beni üzen şey, geriye kalan Hristiyan nüfusun bir çarşı dahi kuramaması, hadi diyelim ki kurdular pinhan şekilde, düzenli ve duyurarak yapamamaları. (Otellerde yapılanlar sayılmaz, bu iş sokakta oluyor.)

Yok, üzülmüyorum. İnançsızım.

Biz eğlenmeyi bilmiyoruz diyen arkadaşlara katılıyorum. Batılılar müslüman, biz hristiyan olsaydık, onlar yine dini bayramları, özel günleri bir şekilde festivale, görsel şölene, eğlenceye cevirirlerdi. Biz de bu sefer müslümanlar ramazanı 1 ay boyunca çok güzel yaşıyorlar, festivaller müthiş oluyor der, biz de olmamasına üzülüyor musunuz diye sorardık kendi aramızda.

Hayır ama Hristiyanların da kutlayabilmesini isterdim. Gerçi alışveriş merkezleri, reklamlar vs hep Noel temasında hazırlanıyor da yeterli değil sanırım.

@Hosein +1 diyorum ama daha da genişletmek isterim. Bizim bayramlarda yurt dışına/şehir dışına gidip tatil yapanlar bunun nesine özlem duyuyorlar acaba, çok merak ediyorum. Belki İslam ile ilgisi olduğu içindir. Bir de kendi kültürümüzü unutuyoruz. Mesela annemler anlatıyordu, Hidrellez zamanında yumurtaları boyuyorlarmış soğan kabukları ile. Ben çok isterdim bu kültür devam etsin. Nevruz da kıymeti bilinmeyen değerlerden. Ama olsun Noel daha güzel, tıpkı Halloween gibi, baby shower gibi. Çünkü Orta Doğu ürünü değil bunlar. Hz İsa da İngiliz idi bu arada.

Bayramlarda tatile gidenlerin noele imrenmesini ikiyuzluluk olarak goruyorum. Adamlar baska ulkede de olsalar, asiri sosyal, asiri asi, asiri seyahat eden insanlar da olsalar noelde evlerine gidiyorlar. Aileleriyle bir araya gelip evde yemek yiyorlar, hediyelesiyorlar. Bu kadar aslinda.
Noel pazariysa her yerde yok zaten, genel olarak orta avrupa'da var. diger taraflarda olanlar turizm pastasindan pay alinabilmek icin acilmis olanlar.

Bu arada noel tatili bir hafta degil, 3-4 gun filan. Bir de tabi ki her yerde kar yagmiyor ahsjsj mesela avustralya'da da noel kutlaniyor ama orada yaz. Ya da arjantin vs.

hollywood'un pompaladığı yün kazak, şömine ve kar yağışıyla christmas ruhunu aramıyor değilim. ama hayat filmlerdeki gibi değil ne yazık ki.

excel.

play.google.com

play.google.com bunun ios'unu kullanıyorum, memnunum.

tr.forvo.com

@simderun eyvallah, yoklukta gider de, pratik değil, site biraz fazla karışık, britiş - Amerikan ayrımı net değil

Rica ederim. Ben Youtube'u da kullanıyorum bazen. Onun dışında maalesef başka site bilmiyorum. Belki tureng.com de işinize yarayabilir. En azından Amerikan aksanı ile İngiliz aksanı net bir şekilde ayırlıyor.

Forvo'ya +1 vermeye geldim.
tr.forvo.com sözcüğe gidince her kaydın yanında US ya da UK bilgisi var, hatta daha çok telaffuz edilen sözcüklerde Kanada, Avustralya vs. de çıkabiliyor, çok seviyorum ben.

youglish.com

youglish diyecektim bari gelmisken +1 diyeyim.

youglish +1.

yazılım
tasarım
seo
metin yazımı/içerik üretme
endüstriyel dağcılık

Kitap editörlüğü ve redaksiyon var,
Sinema tv sektöründe freelance çalışanlar var, proje bazlı çalışıyorlar. Kurgu-montaj gibi işler uzaktan da yapılabiliyor,
Grafik tasarım var, bunun her türlü alt dalı (web'den kurumsal kimliğe kadar) var,
Yazılım var

dalgıçlık olabilir.

tekrardan yanlis kullanim

Bana ikisi de yanlış gelmekle beraber, "yeniden merhaba" deniyorsa "tekrardan" da denir diye düşünüyorum.

edit: www.tdk.gov.tr
tekrardan zaten hiç yokmuş :)

tekrardan yanlış +1

“Tekrar merhaba” hem kulaga hem de goze hos geliyor bence. Dogru kullaniminin da oyle oldugunu biliyorum ben.

+1


Tekrardan diye bir şey yok.

Tekrardan diye bişey vardır ama cümledeki görevi açısından benim söylediğim şekilde yoktur olarak anlıycam izninizle. "3 tekrardan sonra hareketi bırakınız" oluyor çünkü. Bu şekilde kullanıldığı için ağzıma gelmiş olsa gerek, gereksiz bir pekiştirme...

Tekrar

Alanya'da yaşıyorum burası çok küçük o bakımdan satan yer yok.yayinevleri aciklaaniz çok aydınlattı teşekkür ederim..

bookdepository.com

bookdepository güzele benziyor.sahislar mı satıyor site mı satıyor ?

İkinci el alırsanız abebooks.com var, kitabın condition'ında good ya da very good yazanlarla hiç sorunum olmadı şimdiye kadar.

Pandora'da da satılıyordu yabancı dilde kitaplar.

Ben de bookdepository ile mutluyum. Ayrıca Pandora, Robinson Cruseo ve Remzi kitapevleri de bolca İngilizce kitap satar.

konusma ben konusuyorum daha bitirmedim
Çok teşekkür ederim .önerilerin icin editlerini de okudum ..

O ikisini izlemedim ama Rake var, avukatlı House gibi dizi.

Edit: Rake'in bir de ABD yapımı varmış, ondan bahsetmiyorum. Orijinal Avustralya yapımını öneririm.

damages

billions

The Practice vardı ama eski baya.

how to get away with murder, ilk sezon iyiydi sonradan bozdu diyorlar ama bilemiyorum

Geçmişle ilgili öyle bir 'Ah, yanlış zamanda doğmuşum' derdim yok hiç. Hatta iyi ki antibiyotikten, penisilinden önce doğmamışım diye yatıp kalkıp teşekkür de edebilirim. Hiç romantik değilim o konuda. Kıyafet olarak ortalığa şöyle bir şeyler giyip fili fili dolaşmak isterim ama o dönemde sobasız, elektriksiz, ilaçsız, bilmemnesiz yaşamayı da tercih etmem. Orta halliliği geçtim; Karun kadar zengin olsam kombi öncesi döneme gitmek istemem. Kalkar şunu mahallede giyer, mahallenin delisi ilan edilirim; daha iyi.
www.willowandthatch.com

Geleceği ise şimdiden bilemiyorum. Getirisi götürüsü ne olur düşünemiyorum. Hani, tüm hastalıklara çare bulunur ama bir daha kokulu domates yenemez falan (gerçi şimdi de kokulu domates yok), bunların hesabını yapacak kadar bilgim de yok. Yine de insan ömrünün ortalama 300-500 yıl olduğu bir gelecek varsa, yanarım yanarım onu kaçırdığıma yanarım.

hayır. yaşadığım çağdan memnunum kişisel hayat olarak. dünya zaten .oktan bir yer, her zaman öyleydi.

ama yiğit özgür gibi "ben olsaydım"larım var tarihi dönemlerle ilgili.

mesela, yavuz-şah ismail mücadelesi sırasında kesinlikle şahın yanında olurdum. alevi de değilim ama o şah deyince bir tuhaf oluyorum, coşuyorum.

istiklal savaşı döneminde çok sıkı bir kemalist olurdum. şu an kendimi çok sıkı bir atatürkçü diye görmeme rağmen, milli mücadele sonrası muhalif olurdum sanırım.

bir muhaliflik var evet.

güzel betimlemelerden : youtu.be

1950’lerde New York’ta yaşamaktan çok memnun olurdum.

evet keşke 1989 değil 2989'da doğsaydım diyorum çoğu zaman

özellikle şöyle bi 400 yıldır insanlık sürekli ileri gittiği için hangi tarihte doğmuşsak o tarihten memnun kalırdık çünkü aychovsky'nin bahsettiği gibi teknolojinin faydaları sayesinde hayatımız hep daha öncekine göre "en gelişmiş" kalacaktı. 1884'de doğmuş birinin akıllı telefonu bilme imkanı olmadığı için o anki teknolojiyi, hayat standardını "en yüksek" kabul etmesi çok doğal, haliyle bu açıdan, yani pragmatik bakınca ben de halimden memnunum.

öyle "ben bu çağın adamı değilim" diye de düşünmüyorum, ne o kadar ileri görüşlü ve "gelişmiş" bir haldeyim, ne de kendimi buraya ait hissetmeyecek kadar uyumsuz. ha, belki türkiye değil de başka ülkede doğsaymışım diyebilirim.

tamamen fantazya kuracaksak lorenzo floransasında yaşamak isterdim kesinlikle. bi master'ın kalfası olurdum seve seve, öğrenirdim sanatı zanaati, zaten o şehir insana ilham da oluyor; belki de günümüz insanları siz benim sergimi dolaşırdınız...

Düşünüyorum. 60'lı ve 70'li yıllarda genç olmayı isterdim. Müziği, sineması, kıyafetleri vs ile yaşanmış en güzel zamanlar bence bu yıllar.

Yok, düşünmüyorum. Başka bir coğrafyada/kültürde doğsaydım keşke gibi yakınmalarım oluyor ama onun dışında teknolojiyle ve nimetleriyle başka bir dönemde yaşamak için çok içli dışlıyım sanırım. İnsan ömrü uzarsa, o zaman yaşamak güzel olurdu tabii. (aychovsky'nin cevabından paraphrase yapmışım gibi oldu gerçi.)

Aycho +1
Hiç "eski zamanlar ne güzelmiş" romantizmi yapamıyorum. Antibiyotik, tetanoz aşısı, internet falan şahane şeyler. Orta halli olsak da 80 yaşımıza kadar yaşayabiliyoruz. Eski çağlarda kesin 30'umda ölürdüm ben ya da daha da eski dönemlerde doğal seleksiyonla yine ölürdüm.

Ha geleceği merak ediyorum, teknoloji daha nerelere gidecek, neler yapacaklar, başka bir gezegene insan gidecek mi (bunu belki görebiliriz, keşke görsek ölmeden) başka bir yıldıza ulaşacak mıyız, insanlar gelecekte dünya dışı canlılarla karşılaşacak mı... Bunları merak ediyorum ben.

Fakat bilimin bu kadar ivmelendiği bir çağda yaşadığım için aşırı mutluyum. Commodore 64'ten şu kullandığımız telefonlara kadar her aşamasını tanıdım bilgisayarın, internetin doğmasına değil ama büyümesine şahit oldum, daha ne olsun.

Nadirkitap'ta var 30 liraya

Madde 22

İkisini de okudum ve severim ama kesinlikle Madde 22 <3

@kobuzchu kiz çok ama çok teşekkürler. Bunların haricinde başka tavsiyeniz varsa da alırım <3

Başıma bir şey gelmeyecekse,kinyas ve kayra. Ne karanlık kitap,boğuldum okurken.

Masumiyet müzesi, bitsin diye okudum, bazı kısımları sıkıcının da ötesinde.

Zen ve Motosiklet Bakım Sanatı.

Olmuyor, akmıyor, devrik devrik 5 kere okuyunca bile anlaşılamayan cümleler... Hikayesi güzel ama ana dilde olmayınca asıl olaydan, felsefesinden eksik kalıyorsun.

Yüzyıllık Yalnızlık

Okurken aşırı sıkıldığım başka bir kitap bilmem.

Çok sıkıcı olduğundan değil de çok uzun olduğundan Paul Auster'ın 4,3,2,1 kitabı. Kindle'dan okumuştum bir de, elimde gerçek kitap olsa fiziksel olarak sayfaların ilerlemesinden falan bir şey anlaşılır, bunda okuyorum okuyorum hala yüzde altmışı kalmış vs. Herhalde sonsuza kadar okuyacağım, diye düşünmüştüm.

Asıl cevabım, benim de başıma bir şey gelmeyecekse, Yüzyıllık Yalnızlık. Hatırladıkça tansiyonum düşüyor.

Masumiyet müzesi +1.
kitaptan son hatırladığım sayfa bu:
adam aşk acısından kapı kolunu kemiriyordu. afakanlar bastı ve bıraktım.

Puslu kıtalar atlası

bülbülü öldürmek.

sıkıntıdan patladım.

Orhan Pamuk kitapları :(

gazap üzümleri
o kaplumbağa var ya o kaplumbağa, hani daha kitabın en başlarında tozlu ve çorak yoldan karşıya geçmeye çalışan. allah belasını versin o kaplumbağanın. daha o sayfalarda anlamalıydım aslında.

Cthulhu'nun Çağrısı. Korkudan değil sıkıntıdan ölecektim.
Puslu Kıtalar Atlası +1
Amerikan Tanrıları'nın bazı kısımları :(
(linç yiyeceğim ya, du bakalım)

sıkıcı kısmını geçiyorum çünkü kitabın amacı zaten "sıkmak" ancak bu kadar zorlanacağımı bilmiyordum; pessoa-huzursuluğun kitabı. hayata hiçbir zaman umutsuz bakan biri olmadım ancak bu kitabı okuduğum zaman hayatımın en melankolik, en depresif zamanlarıydı; yine de öldüm öldüm dirildim. sonra anladım ki öyle bi oturuşta 150 sayfa okunacak bir kitap değilmiş bu, aşırı doz almışım.

şimdi arada, yine canım sıkılınca açıp beşer onar okuyorum; alplerde, bir hiçliğin ortasındaki kulübemden gecenin bir yarısı hava almaya çıkmış gibi yüzüme çarpıyor soğuğu.

Zar Adam +1

vadideki zambak. ucuncu sefer elime aldigimda gozlerim ve beynim kanaya kanaya bitirdim. uzunca bir paragraf sadece bir cumleden olusuyordu. cumleleri ogelerine ayira ayira okuyup anlamayi da denemistim. balzac, mezarinda zambaklar bitsin.

gulun adi kitabi fenaliklar gecirdi bana. baya baya ilerlemiyodu. sonuna yaklastim, nasil bittigini sorup ogrendim.

şu çılgın türkler.
okulda dönem ödevimizdi o kitap.. aynı sayfaları döne döne okumamıza rağmen hiçbir şey anlayamıyorduk. çok sıkıcı gelmişti. sonra kitabı bitirmedim, ödevimden düşük aldım ve bir daha da asla o kitabı eve sokmadım.

ahmet hamdi tanpınar - huzur

resmen huzurum kaçtı okurken ki bitirememiş bile olabilirim.
üniversitedeyken hocamızın biri okutmuştu, bu kitabı okuyup anlayabiliyorsanız işte olmuşsunuz derdi. demek ki o zaman olmamışım, yaş oldu 32 bir daha elime almadım.

Yolda

Bitiremedim zaten

Sasa Sokolov - Budalalar Okulu ...basladım..denedim...bi daha cabaladım olmadı ..rus edebiyatı severim diye hediye gelmişti kitap..hırslandım..gene yapamadım..belki de benim kapasitem yetmedi ama yarım bıraktım :(

kafka- dönüşüm
incecik kitap olmasına rağmen haftalarca bitiremedim. okurken bu kadar sıkıldığım başka kitap hatırlamıyorum.

Tutunamayanlar - iki kere denedim bitiremeden

Zar adam + 1

1984. Bitiremedim. Yazım kurallarına o kadar dikkat etmişler ki, okurken virgüle, apostrofa bakmaktan cümlelere konsantre olamadım.

Zen ve Motosiklet Bakım Sanatı +1

hediye edildi iki kere. mecburen okudum. gezi desen degil, ani desen degil, felsefe degil, manuel degil. vakit kaybi gibiydi :(

tarihimizde garip vakalar. büyük bi ümitle başlamıştım ondan dolayı olabilir.


ivan iyliç'in ölümü. sevmedim.

Tutunamayanlar +1
Yarısına anca gelmiştim. Sinirlenip (evet, kitaplara saygım olmasa yırtıp atacaktım hatta) bir köşeye kaldırmış ama bir yandan da yarım kalan kitaplara karşı vicdan azabı çektiğim için tekrar devam etmiştim. Ama o mu beni bitirdi, ben mi onu bitirdim, onda hala kararsızım. 7'den 70'e herkesin "Bu benim başucu kitabım." demesi de beni hayretten hayrete düşürmüştür bu yüzden.

Bir Kış Gecesi Eğer Bir Yolcu,Italo Calvino. Okuduğum, okurken epey sıkıldığım bir kitaptı bu da. Yazım tekniğini hiç sevemedim.

Pedro Paramo,Juan Rulfo. Bu da kısacık bir eser olmasına rağmen sayfalar bereketlendi, bitmedi, azmettim, bitirdim ama hiç memnun olmadım okuduğum için. Son derecede zorladı beni. Ben bu tarzda yazılmış kitapları sevmiyorum zannedersem.

Gurur ve Önyargı, Jane Austen. Şu zamana kadar okuduğum en ama en gereksiz eserlerden biriydi. Bunda da sayfalar bitmedi bir türlü. Bitirdiğimde de pişmanlıklar yaşadım ve Tutunamayanlar'a zamanında yaptığım haksızlık yüzünden biraz da üzüldüm. Eğer imha edilecek bir kitap olsaydı bunu hak eden kitap bu olurdu diye düşünüyorum.

Savaş ve Barış, Tolstoy. Büyük beklentiyle okumuştum ama hiç beğenmedim. Bitirince "Ee?" diye de Tolstoy'a sitem edip trip atmıştım.

Ve ilk defa yarım bıraktığım bir kitap: Başkan Babamızın Sonbaharı, Gabriel Garcia Marquez. Eserde tek noktalama işareti virgül. Cümleler hiç bitmiyordu, ben de okumayı bıraktım.

Dava / Şato, Franz Kafka. Dava'yı hem berbat bir yayınevinden okuduğum hem de ölümünden sonra yayımlandığı için bu kadar sıkıcı ve hikayesi havada kalan bir eser sanmıştım. Ama Şato'yu da işinin ehli bir yayınevinden okudum. Onda da tema ve havada kalmışlık sorunu vardı. Bu yüzden ikisini de okurken hem sıkılmış, hem de biraz hayal kırıklığı yaşamıştım. Herhalde Dönüşüm kadar tat alamadığım veya Dönüşüm, beklentimi yükselttiği için böyle hissediyorum, bilmiyorum.

Vedat Türkali - Güven 2 cilt

Yalniz Mavi Karanlik kitabini okuyun derim.. hele ilk sayfa..

yaşar kemal, binboğalar efsanesi. ortaokulda verilmişti ve okumadım zaten. okunası o kadar insan varken hiç pişman değilim.

güçlükle bitirip de çok sıkıcı olduğunu düşündüğüm kitap william burroughs'ın çıplak şölen'i. naked lunch yani. ama ben sahafın tekinden çok boktan bir çevirisini alma hatasında bulunmuştum. iğrençti. bu beat kuşağı konusunda on araba laf söylemeye başlamadan durayım. gerçi, 2001'den bu yana çok zaman geçti, belki baksam fikrim değişir. onu not etmiş olayım.

daha da var da ilk aklıma gelen bunlar.

Gastroenteroloji? Direkt randevu alınamıyorsa sanırım dahiliye yönlendirir.

Istemiyorum ama cocuklari severim.

istiyorum aşırı. biyolojik saatim çalışmaya başladı herhalde.

İstiyorum. Çocuğu bir ürün, bir mal olarak görmemek lazım. Çocuk arkadaştır aslında. Tamam daha altına ederken iyi bir performans gösteremiyor ama bu çocuk büyüyünce beraber spor yaparsın, enstrüman çalarsın, gezersin, maça gidersin... Sadece çocuk değil, aile sahibi olmak güzel aslında. 40 yaşına geliyorsun, etrafında arkadaş aramak yerine kendi ailenle vakit geçiriyorsun. Hayırlı olur, hayırsız olur onu bilemem. Hastalık, ölüm bunlar canlılara has şeyler. Robot bile yeri geliyor, arıza yapıyor. Bunun suçlusu insanlar değil. Doğal bir şey bu.

istemiyorum. sorumluluk almak,kendimden çok başka birisini düşünmek beni korkutuyor.
Bir çocuk halasıyım,yeğenim küçükken gördüğüm kabusların,yaşadığım paranoyanın tarifi yok. Kendi çocuğum olsa aklımı kaçırırım ona bir şey olacak diye herhalde. Kardeşlerin yaptığı en güzel şey yeğendir diyor,bununla yetiniyorum.

@dissendium: iste ben de onu bencillik olarak goruyorum ya... Sirf yalniz kalmamak icin, spor yapmak icin birini dunyaya getirmek asil onu bir urun, bir mal olarak gormek değil mi?

Az sonra "biyolojimiz o bizim, varoluş amacımız üremek, nasıl istemezsiniz" savunması gelecek ama yok, istemiyorum ben. Ergenliğimden beri "biyolojik saatin alarm verince istersin" diyorlar, yirmi sene geçti, biyolojik saatim bozuk galiba, hâlâ çoğalma güdüm yok.

Mantıklı düşününce de kafamda oturtamıyorum. Bir gün İsveç'e, Norveç'e, Yeni Zelanda'ya yerleşirsem mantık çocuğu yapmayı değerlendiririm belki, bilemiyorum o kadarını.

@yarey, "sırf yalnız kalmamak" ile ilgili bir şey söylemedim. Çocuğun bir arkadaş olabileceğini ifade ettim. Bunun neresi bencillik? O zaman arkadaş da edinmeyelim. Arkadaşlarımızı da pratik anlamda bunun için kullanıyoruz çünkü. Ama arkadaşlarımıza ömür boyu bakma zorunluluğumuz olmadığı için onlardan faydalanmayı bencillik olarak görmüyoruz. Ayrıca, bir çocukla spor yapmak, gezmek gibi eylemler onu kullanmak değildir. Çünkü o da bu eylemlerden zevk alabilir ve hayatın güzelliklerini görebilir. Sen ileride bana baksınlar diye çocuk yapıyorsan bu bencillik sayılabilir. "Beraber yaşamak" için çocuk yapmak kesinlikle bencillik değil. Hayat bunun üzerine kurulu.

Edit: Aynen, ondan bahsediyorum. Bir de böyle motivasyon sağlamaya çalıştığımı düşünme. İsteyen yapar, istemeyen yapmaz. O kısımla ilgilenmiyorum. Zaten ben de ekonomik durumum belli bir seviyeye gelene kadar çocuk yapmayı düşünmüyorum. Yuvarlanır gideriz ya da beraber büyürüz kafasında biri değilim kesinlikle. Şu anda 24,5 yaşındayım ve 30'lu yaşlarda düşünüyorum çocuğu. Yoksa ekonomik durum iyi olmadan, hayata bakış açısı sağlıklı bir noktaya gelmeden çocuk yapmak mantıklı değil.

@dissendium: tamam şimdi anladim demek istedigini ve onayliyorum. Aslinda butun olay cocugun dunyasini güzellestirmek.

27 yaşındayım. eskiden "ileride bir gün muhtemelen çocuk isterim" derdim ama artık istemiyorum. ileride de isteyeceğimi sanmıyorum. "o duygu çok başka bir şey" diyor anneler ama ben hiiiç hazır hissetmiyorum kendimi. şu an yaşadığım spontane hayat tarzını çok seviyorum ve değiştirmek istemem. kurulu düzenimden, sevgilimle baş başa olmaktan, istediğim zaman istediğimi yapabilmekten, kendimden başkasını düşünmeden karar vermekten ötürü memnunum.

belki ileride 4-5 yaşlarında bir çocuk evlat edinmek isteyebilirim. çocukları severim çünkü ve iyi de anlaşırım. ama bebeğin doğduğu ilk bikaç sene "her şeyi bırak, tüm hayatını ona ada" fikri şimdilik bana çekici gelmiyor.

@istanbul kanatlarimin altinda'ya katılıyorum.

ben ki psikopatlık derecesinde kedi düşkünüyüm, sırf istediğim zaman istediğimi yapamayacak olmamdan dolayı kalıcı sahiplenmiyorum. kaldı ki çocuk yani...

bencillik olarak düşünenler olabilir, olsun. ben istediğimi yapamayınca, istediğim kadar dinlenemeyince ve mutsuz olunca; sorumluluğumda olan canlılar da mutsuz olacak. bunu istemiyorum.

ben de çocuklarla ilgili birşey sormuştum ona da bakabilirsin:
eksiduyu.ru

sana cevabım:
1-çocuk sevmiyorum,hazzetmiyorum
2-senin de dediğin gibi o çocuğun başına bir iş gelirse yaşayamam kahrolurum.

bu sebeplerden ötürü istemiyorum çocuk

İstiyorum ama korkuyorum da bir yandan. Hep benim olmayacak. Belli bir yaşa gelince kendi dünyası olacak. Benim istediğim kısım bıcı bıcı sevmelik olan kısmı. Bunun yetişkin olacak olan kısmı var deniliyor. O zaman onu çok özlersem asi olursa. Ekşici piçlere benzerse. Kafam karışık.

istiyorum, istediğim için de şu anda yolda. Allahın izniyle birkaç ay sonra kucağımıza alıcaz bebeğimizi.

Benim yaşama sebeplerimden biri. En güçlü sebebi değil ama en çok istediğim şeylerden biri, bir kız bir oğlan babası olmak.

insan yetiştirme deneyimi enteresan olur, açıkçası ilginç geliyor bana sıfırdan bir birey yetiştirmek. ama sırf bunun için çocuk yapamam, sorumluluğu çok yüksek. arkadaşın ablasının oluyor bi tane, hediye mediye derken konusu açıldı, o masraflar falan, bi puset 1500 lira. beziydi osuydu busuydu bi anlatmaya başladı tecrübeliler, aklım çıktı. en son benden 7 yaş küçük kuzenimin bebekliğini görmüştüm çok yakından ama o zamanlar bu hesap kitap işlerine aklım ermiyordu tabii. bitanesi söyledi, ablası çocuğunu kreşe, bak daha 3 yaşındaki çocuğu senelik ücreti 19BİN LİRA, yazıyla ondokuzbintele, okula yazdırmışlar. çılgınlık resmen, öyle zengin falan da değiller hani, durumları iyi sadece. ilkokul 40bin diyor, anam anam. daha şimdinin tutarı bunlar, ben çocuk yapana kadar uçar gider.

tamam herkes özel okulda okumak zorunda değil de, günden güne boka saran eğitim sisteminde ben çocuğumun saçma salak şekilde temel eğitim alarak sonradan kendini geliştirmesiyle uğraşmak zorunda kalmasını nasıl isteyeyim?
tr.sputniknews.com

adam demez mi "niye beni böyle okula gönderdin lan" diye. ben mesela 20 yıl sonranın çocuğu olsaydım babama derdim "niye beni dandik okula gönderdin" diye, götüm çıktı 2 gram entel olucaz hayata farklı bakıcaz diye. milletin çocuğu ilkokulda şantörlük yaparken ben lisede kıçı kırık 100 liralık gitarı tındırgadıtmayı öğrenicem diye okuldan kaçıyordum. ya o gitmediğim derste öğretilen bilgiler yüzünden stanford mezunu olamadıysam, KİM ÖDİYCEK BENİM HAKKIMI KİM? GARİBAN ANAM-BABAM MI, YOKSA ONA 2 KIZ YETMEZ Bİ DE ERKEK YAPIN DİYE BASKI YAPAN BU BOKTAN SİSTEM Mİ, YANİ SİZ Mİ?!!!

öhm, sakinim...

yok anacım, çocuk yetiştirmek sorumluluk isteyen bir süreç, hem de çoook uzun bir süreç. "ulan bu salaklar bu yaşa kadar nasıl gelmiş" diyerek sövdüğüm insanların arasına bir tane de ben katarsam vicdanım demez mi bana ikiyüzlü pis yaratık, az yiyeydin de veledine bez alaydın götü boklu gezmeyeydi diye?

şartlar olgunlaşırsa(piyango falan vurursa yani), tabii ki yaparım. 1 kız - 1 erkek
olsun hatta, kız erkekten 4-5 yaş falan büyük olsun mesela. ısmarlayabiliyo muyuz böyle tam?

istemiyorum, istenmemeli, istenemez...
cocuk sahibi olmak yapilacak en irrasyonel, en bencil ve en gaddar davranistir..
kardesim senin ne hakkin var baska bir canliyi yasamak zorunda birakmaya..
senin ne hakkin var birisine bir can hediye etmeye..
bakalim o insan yasamak isteyecek mi?
istemiyorsa intihar disinda geriye donme hakki olmayacak, " sıkıldım cikiyorum" deme luxu olmayacak, senin buna ne hakkin var..
kendine oyuncak veya gelecek sigortasi yapmak icin neden etiyle kaniyla duygusuyla bir CAN yaratiyorsun, kimsin sen???
yaradilistaki en buyuk hatadir uremek ozgurlugu..

istemiyorum.

1-bakabileceğime inanmıyorum
2-dünya bombok

istiyorum, hatta 4 tane olsun istiyorum. benim yaşayamadığım kardeş desteğini doya doya yaşasınlar istiyorum.

ama;
1- o kadar çocuk yapabilir miyim bilmiyorum.
2- hepsine çok iyi standartlar sağlayabilir miyim bilmiyorum.
3- mutlu, sağlıklı, çevrelerine zarar vermeyen insanlar olurlar mı bilmiyorum.
4- hayatımı onlara adamam, hep onlarla ilgilenmem gerekir, bu beni mutsuz eder mi, bilmiyorum.

İstemiyorum.

Çocukları sevmiyorum, kafam götürmüyor. Ayrıca sorumluluk almak, fedakarlık yapmak istemiyorum. Hayatımı yalnızca kendimi düşünerek geçirmek istiyorum. Tüm paramı, zamanımı, emeğimi kendim için harcamalıyım. Ancak o zaman mutlu oluyorum ben, paylaşmaktan, kendimden vermekten hoşlanmıyorum.

insanlık 1500 yıl kadardır 30 yıla insanlığın sonunun geleceğine inanarak yaşıyor. sorunlar her zaman var, ama doğan da mis gibi bir şekilde büyüyüp gidiyor. kendi doğduğun dönemi düşün, bombok bir dönem (çünkü türkiye'nin son 50 yılı öyle). yılını söyle sana tabloyu çizeyim.

bir çocuğum var, ikincisini istiyorum.

@babilbaligi, ben dönem gibi bombok yetiştim mesela, kendimden örnek alıyorum zaten, ben çektim o çekmesin diye. kim yaşadığı hayattan, büyüyüş şeklinden, geldiği noktadan memnun diye sorarsak çoğunluk memnun değilim diyecektir. bu zamana kadar böyle gelmiş olması böyle gitmek zorunda olduğunu göstermiyor. tabii ki çocuk bir şekilde büyüyüp yetişecek, hatta eminim buradaki insanların çoğunun çocuğu ülkedeki ortalama çocuğa göre daha kaliteli bir yaşama sahip olacak. ancak totalde bu bir risk ve almak istememek doğal karşılanmalı.

çocukları çok seviyorum. bebekliği ayrı, çocukluğu ayrı güzel.

@for day to break'in dediği gibi düşünceler bir de kafamda... ve klasik şeyler; kötü birisi olması, kaza-ölüm vs korkusu...

hasılı, istiyorum; hem de çok.

@Bruce: bence çocuk istememek gayet doğal bir düşünce ve her insanın en doğal hakkı. saygım sonsuz, sadece ben aynı görüşte değilim.

ben şahsen işsiz güçsüz bir anne babanın en yakın otobüs 45 dakika yürüme yolundan geçen sobalı bir evde yaptığı bir çocuğum. her ikisi de 80 döneminde içeri girmiş, işkencelerden geçmiş, işini gücünü kaybetmiş, hapisten çıkınca şehir değiştirmiş insanlar. babam ankara'ya geliyor, parası yeten ev bir gecekondu ve yağmur yağdığında ortasından bildiğin su kanalı akıyor. evlenirken gelinlik ödünç, alyans borç para ile alınıyor.

bu şartlarda doğan çocuk benim. gayet eğlenceli bir çocukluk geçirdim ve hayatımdan da büyük oranda gayet memnunum. en iyi okullarda okudum, her yaz çalıştırdılar beni hayatı öğreneyim diye.

3 yaşında bir kızım var. doğduğu zaman birsürü soru işareti vardı kafamda. nasıl büyüyecek, ben düşersem o nasıl ayakta kalacak falan filan. ama büyüyor. neredeyse her gün kızıma bakıp ne kadar doğru bir karar vermişim diyorum.

hayat insanın tek gerçek varlığı, gerisi hikaye. bir insana hayat vermek, onu ellerinde büyütmek bence muhteşem bir duygu. elimden geldiği kadar sağlama almaya çalışıyorum onu, şimdilik bir sıkıntı da yok.

aslına bakarsanız çocuk sahibi olmamak insanın doğal durumu, çocuk sahibi olmak bir karar. isteyen verir bu kararı, istemeyen vermez. herkesin kendi hayatı, hepsine saygım sonsuz. beni de fazla ilgilendirmez. ben kendi yaptığım tercihten ötürü gayet mutluyum, umarım herkes yaptığı tercihten ötürü mutlu olur.

edit: hatta bana kalırsa çocuk istemeyip çocuk sahibi olmayanları desteklemek lazım. Çünkü istemeden çekilecek dert değil. önerim, gerçekten isteyen çocuk sahibi olsun, çocuğuna iyi bakacaksa çocuk sahibi olsun. sonra sağda solda avazı çıktığı kadar çocuğa bağıran insanlar görmeyelim.

18 aylık bi kız babası olarak yazacak olursam;

çok uzun bir süre dünyaya başka bir canlı getirmenin ne büyük bir haksızlık olduğu hissiyle yaşadım. belirli bir olgunluğa ulaşmış olmak gerektiğini düşünüyorum. yani, "hadi bir çocuk yapalım" kafasıyla çocuk yapmaya uğraşmak temelden yanlış. ilişki belirli bir seviyeye gelince çocuk arzusu geliyor. en azından benim için böyle oldu.

dünya berbat bir yer evet; ama kızıma güzel müzikler dinleterek, güzel kitaplar okuyarak, güzel şeyler anlatarak ve onu mutlu büyütmek için elimden geleni yaparak bu berbatlıkla daha uygun bir yaşta karşılaşmasını sağlamaya çalışacağım. ekstrem aksilikler, hastalıklar, sakatlıklar olabilir. ama bu paranoyayla hiçbir şey yaşayamaz insan. bunu aşmaya gayret edin.

hep söylerlerdi, o yokken ne yapardım hiç bilmiyorum, hatırlamıyorum. tüm sevgim ve ilgim ona akıyor ve çok mutluyum.

darısı tüm isteyenlerin başına.

istemiyorum.
Cocuklari o kadar sevmiyorum.
7/24 bir omur cocuk bakacak kadar tahammulum ve istegim yok.

istemiyorum. dünya bombok +1

İstemiyorum Hem asla o sorumluluğu almak istemiyorum hem de zaten çocuklara zerre kadar sempati duymuyorum. Hatta ben hiç çocuk sevmiyoum.

istemiyorum. uzaktan severim sadece.

Hem çok istiyorum hem korkuyorum. düşünürken bile içim sevgiyle doluyor, bi de kız-erkek ikiz olsa var ya, of! çocukları zaten çok seviyorum, hassas şekilde gelişimleri üzerinde duruyorum, eğitimini aldım, o yüzden böylelerinin çocuk sahibi olması gerektiğini düşünüyorum ama hayat, nasip, kısmet=) tabii her anlamda hayırlı olmayacaksa olmasın. Dünyadaki en zor şey evlâdınla olan imtihandır, o yüzden ay illâ istiyom demem asla, hayırlısı ise olsun.

Istemiyorum, mantıksız geliyor.

24 yıldır aileme içten içe beni hayata getirdikleri için kızgınım. 1 başka canlıya aynı şeyi yaşatmak ve sorumluluğunu almak istemiyorum.

Bugün tek dersten sınava girenler vardı. Demek ki oluyor öyle

yok yok uçuş modunda sorun olmadığını biliyorum da, paylaşım da yapacaksan kalkmadan yap yani:) indikten sonra geliyoruz biz demen de garip bence:)

Uçağın içinde de internete bağlanabiliyorsunuz, o hizmeti veren havayolları var. İnene kadar beklemeleri şart değil yani :)

@kobuzchu kiz
bunu bilmiyordum. benim fakirliğim bu da demek ki:)

Genelde ucaktayken cekip inince oaylasim yapiyolar. Ucakta internet hizmeti yoksa zaten cekmez telefon

iniş ve kalkışlar haricinde uçak modunda kullanılabilir.
uçağın sistemi değil de daha çok kule ile kokpit iletişiminde sıkıntı olmasın diye kapattırılıyor diye biliyorum.

Thy'de bir süredir inip kalkarken de uçuş modunda telefonların kullanılmasına izin verildiği anonslarda söyleniyor, sadece şarjdaysa şarjdan çıkarılması isteniyor.

Uçağa hiçbir etkisi yok, kesin bilgi. Telefon 5-6bin feetin üstünde çekmiyor zaten.

Milyarlarca euroluk ar-ge ve yatirim, milyonlarca euroluk ucaklar, her bir kaza literature gecip yillarca gundem olabiliyor ve kaza yapan firmayi batmaya kadar goturebiliyor, sidikli mehmet emmi istanbul'a kayincosunu gormeye giderken 500liralik samsung telefonunu ucus moduna almayi unuttu diye o boingler airbuslar cakilacak he mi?

Sfsggsgs bitch, please.

bana pırlanta yüzük alınsa adamın suratına fırlatırım buna bu kadar para verilir mi diye, dolayısıyla oyumu şart değilden yana kullanıyorum.

Bence değil.

Evde liyakat kalmamış ile aynı fikirdeyim. Şart değil, şart koşan kadınlardan da uzak durun bence.

Zorunluluk değil ama işin usulü böyle. Evlenmek istediğin kadına gözle görülür güzellikte bir şey sunman lazım. Bu da genelde pırlanta oluyor. Bunun senin içinden gelmesi gerek. Kadının evlenme teklifine zaten evet diyeceği, formalite bir tekliften bahsediyorsak zorunluluk değil. Burada senin motivasyonun önemli. Yani, dur şu kadına ne kadar değerli olduğunu hissettireyim, ona güzel bir hediye vereyim gibi düşünürsen ancak o zaman bu iş sana mantıklı gelir. Sadece para olarak değerlendirirsen tüm yüzükler işlevsiz ona bakarsan. Bilezik de işlevsiz, kolye de. Ben alırdım açıkçası. Sonra bana pırlanta almadın falan der.

bence karşınızdaki kadının pırlanta isteyip istemediğini bilmiyorsanız/anlayamıyorsanız tekliften önce biraz daha düşünün derim. sonuçta burada 150 kişi şart değil dese de bi manası yok, kadın bekliyor olabilir.

Buradan biri demişti benzer bir soruya, "ben parmağımda o yüzükle, yağmur altında bişeyler satan yaşlı adamın yanından geçmeye utanırım," diye. Şart mı, değil. Bence hatta hiç olmasın. Ama elo+1

aa @kobuzchu kiz’in dediğini ben yazmıştım, şu an çok mutlu oldum bunu okuyunca.

hala aynı fikirdeyim. “evlenirken yüzük alınır” algısı artık bitmeli. yakında da bitecek belli ki, benim çevremde de burada okuduğum kadarıyla da çoğu insan yüzüğü saçma buluyor. tabi önemli olan senin teklif edeceğin kadının ne düşündüğü.

hiç bir şey olmaz

Muz cumhuriyetinde olsan tutuklayıp katıksız 3 gün hapse atarlar.
Türkiye'de bir şey olmaz.

bişi olmaz. onlar unuttu bile

bireysel kullanım demekle iyi yapmışsın yoksa ciddi para cezasıyla karşılaşabilirdi ofis.

İnternete bağlanmıyor diye internet servis sağlayıcınızdan önce Microsoft'u aramak? Ya ahahah çok özür dilerim, okuduğumdan beri gülüyorum.
Bir şey olmaz herhalde.

Şu an korkudan ve stresten ölmek üzereyim emin misiniz ya bişi olmaz di mi

@kobuzchu kiz

Ya ben işte hiç anlamıyom bu işlerden :(( lanet ya niye aradım maş gibii :(((

adamlar kim lan bu manyak diyip gülmüştür en fazla merak etme

:))) sen bittin ama bizi çok güldürdün:)
Hemen kaç oradan

Harbiden gönlü güzel bi kardeşimizmişsin, herkes böyle olsa hayat bayram olur :)

Cevap: Bişii olmaz. 3 kuruşluk mikrosoft için uğraşmazlar. 20 bin Euro x 20 adet pc'de yüklü programların olduğu bir fabrika düşün. Buna bile aşağı yukarı 2 yılda bir sürpriz baskın yapıyorlar, lisans denetlemesi adına.

Not: 20 bin Euro pc başına yıllık kira bu arada.

Microsoft'u aradığınız için bir sıkıntı olmaz ama lisanssız yazılımı tespit etmek için denetimler yapılıyor arkadaşların dediği gibi.

Bence daha komik olan Microsoft un sizi ciddiye alıp sorular sorması olmuş:)

bilgisayar internete bağlanmıyor diye microsoftu aramak çok komik :D duymuştum ama bu kadarını duymamıştım.

bişe olmaz bence ya.

Lütfen bu duyuruyu silme. Efsane duyurular arasına girsin.

Not: birşey olmaz.

ya aşslsldld sabah sabah çok güldüm:)

adresi ve şirketi bilmedikleri için sorun yok. microsoft epey zamandır ufak işlerle uğraşmıyor.

bir şey olmaz. adamlar da sallamamış zaten doğal olarak.

o değil de internete giremeden mikrosoftu nasıl aradın ya? ezberinde mi numara adsfdghgjhkjl??

gerçekten microsoft'u aradınız mı ya? :)))

bişey olmaz korkmayın bu kadar.

halen baglanmıyosa bakabiliriz beraber

internete bağlanmıyor diye mikrosoftu mu aradın hahahahahaha

hiçbişey olmaz sıkma canını

Serin hikaye...

Bir şey olmaz.

aynısı bi arkadaşımın başına geldi. şu an interpol kırmızı bülteninde 6. sırada. herkes neden dalga geçmiş anlayamadım. çok ciddi bi mesele bu.

Dndkdkkd ya şöyle oldu olay, ben wifi ye bağlandım telefondan, baktım sorunsuz çalışıyor, ama bilgisayar bağlanmıyor, burdan hareketle sorun bilgisayarda sandım. Sorunu google a yazdım, Microsoftun bi makalesi çıktı, baktım orda yardım seçeneği var, numaramı falan yazdım beni aradılar, böyle oldu olay, bilgisayar benim değil, birinden aldım bi işimi halletmek için falan dedim :D cidden malım ya off

sorun düzeldi mi peki? bi kapatıp açsaydın modemi ve bilgisayarı.

Geçen ben de aradım bir şey olmaz. Güncelleme geldi ondan sonra bağlantı gitti. Diğer cihazlar bağlanabiliyordu. ISP ile kavga ettikten sonra bunları aradım. Çok yardımcı oldular. Gülünecek bir şey yok. Numaraları: 08503902777

@elorelia

Modem nerde bilmiyorum, bizim ofiste değil.

Valla ben de güldüm, Allah da sizi güldürsün :)

Bundan sonra internete bağlanmazsa driverlarını güncelle. Update sonrası yaşanabiliyor o sorun.

Bir şey olur mu olmaz mı bilmiyorum orasını. olmaz umarım.

yani sen de mikrodalga çalışmıyor diye tedaş'ı aramışsın bacım. öyle düşün. ha arabanın yakıtı bitti diye volkswagen'i aramışsın ha bu, ya da hasta oldun diye ananı arayıp çemkirmek gibi bir şey bu :)

Hahahhha ben yokken çok eğlenmişsiniz yine :D

Bir şeycik olmaz dünyadaki (bak Türkiye demiyorum) Windows yüklü 10 bilgisayarın 4'ü lisanssız kullanıyor zaten. Adamlar bunu bilmiyor mu sanki? Her yerde çatır çatır crack paylaşılıyor, hatta Windows 7'den Windows 10'a geçilirken sahte (crackli) Windows'u da geçirebiliyordun. İsteseler bir şekilde onu da tespit eder kimseye lisanssız kurdurtmazlardı.

Şirket adını verdiysen haftaya gelirler ama avukatla. Yukarıdaki paragraf kişisel kullanım içindi.

@chicha

Ortada bi şirket yok zaten, bağımsız çalışan avukatın stajyeriyim ben.

Kediler karanlıkta gayet iyi görüyorlar, gerek yok bence. Tülün arkasından dışarıyı izleme alışkanlığı varsa perde-panjur vs kapatmayın yeter.

Hayır, önların gözü bizim gibi değil epey görüyorlar zaten. Hayvanın karanlıktan rahatsız olduğunu sanmıyorum, gözünü ona göre ayarlıyor.

Karanlıkta kalacaksa yani geç döneceksek ışık bırakırız, tv de her daim açık ses olsun diye. Karanlıkta çok iy görüyorlar ama ben yine de kendini kötü hissetmesin diye bi odada ışık bırakırım

televizyonu açık bırakıyorum

tv yok. pc acsam onun da ustune oturur kesin.

radyo mu alsam aceba?

Ucuz radyo alın :)

Ben bırakmıyorum ama eşim bırakıyor korkmasın diyeymiş :)
erkekler kimi zaman bizden daha ince düşünüyorlar

17 yıldır evimde sürekli kedi ya da kediler oldu . perdeler ve hava çok soğuk değilse bir pencere açık duruyorlar sürekli hem hava gelsin hem de dışarıda olduğu kadar ışık . bu yeterli .
pencerede kilitli sineklik var bu arada metal olanlardan asla açamazlar.

benim evde kuş ve kedi var, ışığı açık bırakıyorum evet.

pancuru mutlaka açıyorum, koridorun ışığını ve tv de açık bırakıyorum. belki onun umrunda değil ama en azından benim içim daha huzurlu oluyor:)

kedigiller karanlıkta görmek için mükemmel gözlere sahiptir. gözleri insandan 8 kat daha fazla ışık alabilir. aşırı ışıktan rahatsız olurlar

Tamamen karanlık bir ortamda kedinizin görmesi mümkün olmayacaktır. Bu efsane muhtemelen kedilerin çok düşük ışık düzeylerinde daha iyi görebilmeleri nedeniyle ortaya çıkmıştır.

Koridorun loş aydınlatmasını açık bırakıyorum. Hem görsün hem de birisi üzerine basmasın diye.

evet çünkü evdeki kedi tırlak, kediler karanlıkta görebiliyor olsa da ortalığı kaldırıyor.

Ben de aynı soruyu sorucaktım. Evde boş oda var, uyurken oraya alıyorum ve odanın ışığını sabaha kadar açık bırakıyorum karanlıkta kalmasın diye.yanlış mı yapıyorum acaba.

şu gece lambalarını değerlendirebilirsiniz. hava kararmaya başlayınca kendi yanıyor. 1 watt çekiyor. ışığı bi kedi için fazlasıyla yeterli.

www.hepsiburada.com

@gunbatimi
uyurken sorun olacağını sanmıyorum ama böyle gün içinde karanlıkta sessizlikte çok bırakmamaya çalışıyoruz.

@gunbatimi bence çok da doğru değil hayvanı bütün gece aydınlıkta bırakmak, zaten yapay aydınlatmayla biyolojik saatlerini alt üst ediyor olabiliriz.

@qazwsx tamamen karanlığı kim kaybetmiş de biz bulalım, okulun karanlık odasını ışıktan yalıtmak için kırk takla atıyorduk, kalın kadife perdeler, çift kapılı giriş, kapının altında koyu renk sünger vs.

Dışarıdan biraz ışık giriyorsa yeter kediye, girmiyorsa yukarıda önerilen gibi az ışıklı bir gece lambası yeter yine.

Bıcırık yatarken ışıktan rahatsız oluyor, ona rağmen gece lambasını açık bırakırım, hem yattığı odada olmadığı için rahatsız olmuyor hem de eğer gezmek, mama yemek isterse Ve kötü hissetmemesi için hafif ışık var. Sizin yerinizde olsam aranın lambasını açık bırakırım.

hımm.hafif loşlukta bir gece lambası daha mantıklı gibi. çok teşekkür ederim.

Vakıf, Asimov :)

jonathan safran foer - everything is illuminated

tarzın ne bilmiyorum ama
vakıf
hakkaride bir mevsim
yabancı

homo deus

Ekoorganik var güvenilir olduğunu okudum, ben hiç alışveriş yapmadım. Onu bir araştırabilirsiniz.

Nazilli'nin bir köyünde Köy Tadında diye küçük bir işletme var, ürünlerinin tanıtımı ve kalitesi iyi, tek sorun bence 12 lira kargo ücreti sebebiyle nadiren ve toplu alımın daha mantıklı olması.

Sanırım işletme biraz büyümüş göze hoş bir web siteleri de olmuş, inceler bakarsınız, ama organik sertifikası yok sanırım, yerli tohum-geleneksel tarım falan demişler, kimyasal ilaç/gübre kullanılmamaktadır demişler. koytadinda.com

eskitadinda.com var bir de, gerçi kullanmadım hiç.

burdan bakar mısınız ?

www.youtube.com

Yok, 50mm prime lens. Zoom yapabilmesi için 70-200mm, 18-55mm gibi aralıklı değerler görmeniz lazım. Fakat 50mm iyidir, portre çekin bol bol :)

Türk kahvesiyle filtre kahve zaten aynı şey, Türk kahvesi çok ince çekilmiş oluyor. Yani aynı renk olur ama daha fazla kahve kullanmanız gerekebilir mantıken. (Videoyu izlemedim, açıp ne olduğuna baktım sadece)

sonsuz evrende yalnız olmamız bana mantıklı gelmiyor,
ki evrenin çoğu yerleri henüz keşfedilmedi bile.

Elimizdeki bilgilerle uzaylılar kesin olarak var ya da yok diyemeyiz. Ama uzaylıların olmasının çok çok yüksek olasılık olduğunu söyleyebiliriz.

crown +1
fakat bu uzaylıların zilyon yıllık evren tarihinde bizimle aynı zaman dilimine rastlamaları ve zilyon kilometrekarelik boşlukta birbirimizi bulmamız olasılığı sıfıra çok yakın.

Bu konuda Carl Sagan’ın çok güzel bir sözü var: “Evrende yalnız olduğumuzu düşünmek, okyanustan bir bardak su alıp balinalar yok demekle aynı şey.“

Özetle Sagan’a katılıyorum. Koskoca evrende yalnız olmamızı gerektirecek kadar özel canlılar değiliz maalesef.

Uzaylıların varlığına inanmayı Tanrı'ya inanmaya benzetiyorum. Bir şekilde yalnız olmadığımızı düşünmek iyi geliyor olabilir.

"Ya gerçekten yalnızsak evrende?" diye düşünmeden edemiyorum.

O tarz abidik gubidik adamlar yerine şöyle güzel şeyleri izlemeni öneririm:

www.youtube.com

abi uzayda yaşam olma ihtimali çok yüksek eldeki verilerle. sadece tek hücreli yaşam gelişmiştir veya çok basit canlılar ancak gelişmiştir. belki milyarlarca yıl önce yaşayıp ve yok olan çok gelişmiş canlılar vardır. belki evrenin en ileri canlısı insandır. bunu bilemiyoruz. ama video çöp.

zeki yaşam form olduğunu sanmıyorum. gerçi zeka da tamamen insani bir şey, neyin zekası?
tardigrad denen minnoşlar mesela, yeryüzündeki en dayanıklı yaratıklar, bu kadar sene hayatta kalabilmek bi yaşam zekası gerektirir. en zeki fularlı bi insanı bolu dağına bırak, bak bakayım ne kadar hayatta kalabiliyor...

videoyu izlemedim, bildiğimiz manada zeka sahibi yoktur bence. kaynak jüpiterin siki.

Bilemeyiz, tanrının varlığını da bilemeyiz . Elimizde veri olmadan çoğu şeyi bilemeyiz.
Agnostik kızlar eklesin.

EliMizdeki verilere göre uzaylılar kesin var.

(bkz: fermi paradoksu)

rus salatasi
patates salatasi
kanepe (yemek olan)

Ben tatlıcıyım, çikolatalı kurabiye yaparım. İlla tuzlu diyorlarsa milföyden ufak atıştırmalıklar yaparım, zeytinli, peynirli vs.

"Siz ne hazirlarsiniz" diye sorsna daha acik olurmus sanki :D

Humus, pogaca, borek, zeytin, yaprak sarmasi, zeytinyagli biber dolmasi, patates salatasi, kisir... her sey olur ya.

yaprak sarması - bol limonlu

biraz acılı, patatesli sigara böreği
muffin
yaprak sarma
Eğer alkol olacak bir partiyse meze olabilecek kızartma gibi şeyler
şerit şerit kızartılmış tavuk göğsü
kebap tarzı snackler -kebap derken kürdana geçirilmiş şeyleri kastediyorum. bir küp beyaz peynir, bir üzüm, bir küp kaşar peyniri, bir cherry domates tarzı şeyler
ıspanaklı falan kiş olabilir

yine özellikle alkol varsa krakerle yapılmış kanepeler, misal şu Carr's kutularından bir iki tane. Mis.

Tartolet
Cupcake
Çikolata

Bunlardan birini yaparım.

m.youtube.com

Kisir

yaprak sarabiliyorsan partinin yildizi olursun.
ben ugrasmam, hazir borek alir, firina atarim.

www.ardaninmutfagi.com

nolur yap bana da gönder :(

hepimizin içinde bir gün teyzesi varmış. bi gün toplanıp gün mü yapsak?

@kuehles blondes ilk cevabin nedenini simdi anladim :)

pizzaaa

Misir nisastali kurabiye

Midye alırım

Baget ekmeklerden küçük kanepeler hazırlıyorum.

pizza

havucun zeytin yağı ile pişirilip üzerine sarımsaklı mayonezli yoğurt döküldü bi meze var, adını bilmiyorum ama muhteşem onu götürürdüm

Börek, piyaz ve şakşuka yapmıştım. Önce bitenlerden olmuştu. Millet şakşukayı cips sosu olarak kullandı.

Ben de meyve salatasi ve icinde peynir, tursu, ekmek kitiri olan bir salata yaparim hafif yemeyi sevenler icin :)

kafka sahilde var murakami'nin güzel kitap

puslu kıtalar atlası

Çocukluğun Sonu, Ben Robot, hazır yeni baskıları başlarken Vakıf.

Edit: Sonradan gelen cevaplarla hatırladım, Sonsuzluğun Sonu da var evet. Çocukluğun Sonu da Sonsuzluğun Sonu da ayrı ayrı çok güzeller. <3

Zweig - satranç

Can kozanoğlu - acemi eğitimi

Yerdeniz

bozkırkurdu - hermann hesse

Kitap konusunda bir tavsiyede maalesef bulunamicam ben yakın siyasi dönem okuyorum fakat indirim konusu tamamen yalan demeye geldim. Geçen ay yaptığım alışveriş ile fiyatlar kuruşuna kadar aynı gaza gelip fazla almayın diye uyarmak için geldim. :)

Ya sayfa sayılarını bilmiyorum ama sizin durum için kesinlikle John Scalzi öneriyorum, space opera yazıyor ve su gibi okunuyor. Hangileri Türkçeye çevrildi onu da bilmiyorum ama Old Man's War ve Collapsing Empire falan tavsiye ederim.

Sonsuzluğun sonu
Liseden arkadaşlar
Har
Enderin oyunu -kalın bi kitap ama yine de oku-
dune - kalın bi kitap ama yine de oku-
tatlı rüyalar

mutfak - banana yoshimoto
yabanci - albert camus
bitik adam - thomas bernhard

Demian

Dan brown kitaplarını okuyabilirsin
merak ettirir sürükleyicidir . dili anlatımı ilginç ve aşk romanı değil . tavsiye ederim